drama-driehoek

Communicatie De drama-driehoek blijft voor mij een actueel en inzichtgevend hulpmiddel bij communicatie. In mijn kast vind ik het boek van Anja van Servellen ‘Macht van de Onmacht’ dat ik in 1987 kocht waarin ze schrijft hoe vrouwen met macht omgaan. Hoe de een zich superieur boven de ander stelt, of omgekeerd inferieur. Daarin las ik destijds voor het eerst over de drama-driehoek die blijkbaar vooral bij vrouwen veel voorkomt. En ik herkende alledrie de rollen en wist toen bij god nog niet hoe dit te veranderen. Ik was toch zielig (slachtoffer)? Ik hielp anderen toch (redder)? En waarom luisterde ze niet, ik bedoelde het toch hartstikke goed (aanklager)?


Affectieve bevestiging Geloof je dat je zonder verblijf in de drama-driehoek evengoed van anderen liefdevolle erkenning en affectieve bevestiging krijgt? En dat er evengoed liefde en zorg voor jou is? Daarvoor hoef je echt niet eerst

a. zielig en wel met slachtoffergedrag aandacht te trekken b. de betweterige of bemoeizuchtige redster uit te hangen of c. de ander verwijten te maken omdat ze jouw prachtige advies niet opvolgt.

Ik ben blij met de reminder via social media van Jan Bommerez, voor mezelf en voor mijn praktijk. Mooie uitnodiging om te vertrouwen op mijn, jouw en ieders eigen mogelijkheid om:afscheid te nemen van emotioneel drama zelfstandig de regie te nemen

  • evenwaardig je plek in te nemen

  • te stoppen met afleiding zoeken in verslaving

  • lichaamssignalen en gevoelens waar te nemen

  • te inventariseren waar je echt behoefte aan hebt

  • in eigen maat, manier en tempo te handelen.

Zelfzorg Kortom, om als volwassene zelf verantwoording te nemen voor je eigen welzijn. Mijn coach Jeanny noemde dat: zelf-verantwoordelijke zelfbepaling. Klinkt misschien niet fraai, toch komt het ook in mijn ogen hier op neer. Misschien wil je eerst even zeuren, ‘dat moet ook gebeuren’. Bij zelfzorg hoort: niet klagen, maar vragen. En zelfzorg vraagt erom dat je moed verzamelt om je kwetsbaar op te stellen. Om duidelijk te zeggen wat je te zeggen hebt. Door de eigen keuzes en die van de ander te respecteren. En door -als je dat past- gevraagde hulp te bieden. En tot slot door op tijd gezonde grenzen te stellen. Zo wordt ieder aangesproken op haar eigen mogelijkheden tot zelfzorg. Om vervolgens echt energie en aandacht over te hebben voor anderen.


Solidariteit Deze eigen verantwoordelijkheid kun je als volwassene nemen in een vrij land. Dit is zeker niet vanzelfsprekend als er sprake is van oorlog of armoede. Ook niet als er sprake is van feitelijk slachtoffer zijn van overmacht, dwang, geweld of (seksuele) grensoverschrijding. Ofwel elke ernstige situatie die je niet kunt ontvluchten en waar ook niet tegenop te boksen valt als minder-machtige. Dan wordt allereerst solidariteit gevraagd met en zorg voor mensen die vooralsnog zelf geen invloed hebben op hun situatie. Het draait steeds om dynamische balans tussen eigenbelang & gezamenlijk belang, individualiteit & solidariteit.


4 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven